Rose of Pain EP.9

Miscast

เก็ตโยนบูมเมอแรงเล่น พลางนึกสงสัยว่าทำไมพวกโยชิกิไม่รู้เรื่องมังกรและผู้พิทักษ์แท้ๆแต่กลับมีฮิเดะที่ตายไปตั้งแต่ตอนนั้นแล้วอยู่ แล้วสุกิโซมัวทำอะไรอยู่ ทำไมเขาถึงพลังแห่งสายลมที่ค่อยๆทวีความรุนแรงขึ้นแต่ว่า เขาอยู่ห่างจากที่โกดังไปมากโขอยู่
เก็ตรีบวิ่งไปหาพวกเขาทันทีแต่ว่าสิ่งที่พบคือ พวกเจนั้นหายไปไหนไม่รู้แล้วและพลังแห่งสายลมและไฟก็เริ่มประทุขึ้น

ในโลกแห่งความฝัน
จงลืมตาซะ มังกรแห่งวายุ ฮายาชิ โยชิกิ,มังกรแห่งอัคคี ไบรอัน วอร์เนอร์ และผู้พิทักษ์แห่งอัคคี เจเรอดิ ไวท์
พวกเจ้าถูกเลือกโดยชะตาของมังกรแห่งสวรรค์
ผู้คอยปกป้องมนุษย์ชาติเอาไว้ตั้งแต่สมัยบรรพกาลมาแล้ว

พวกโยชิกิฟื้นขึ้นมาในที่ๆไม่รู้จัก บรรยากาศโดยรอบนั้นรายล้อมไปด้วยท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาวระยิบระยับ และได้มีหญิงสาวในชุดเจ้าสาวแบบญี่ปุ่น และเธอก็ได้จับมือของโยชิกิไว้
“มือกลองผู้น่าสงสาร ดิฉันเห็นความพยายามในการปกป้องชายผู้เป็นที่รักแต่ต้องพลัดพรากจากกัน
เธอยังไม่มีพลังมากพอที่จะต่อกรกับมังกรแห่งโลกา”
“คุณ..รู้ได้ยังไง”มือกลองหนุ่มถามด้วยความสงสัย
“ฉันมองดูพวกเจ้าตลอดเวลา นับตั้งแต่ที่เจ้าได้กำไลวงนั้นแล้ว”
โยชิกิตกตะลึง พลางมองกำไลเงินที่งดงามเรือนนี้
“พวกเจ้ามีอาวุธอยู่นะ มันเป็นของมังกรคนก่อนๆ แต่บัดนี้มันกลายเป็นของพวกเจ้าแล้วล่ะ
ดิฉันจะบอกวิธีเรียกมันให้ ข้อแรก
เจ้าจงตั้งสติให้มั่นคง จากนั้นก็ระลึกถึงสิ่งที่ปรารถนาที่สุด
จากนั้นก็ตะโกนออกมา”

โกดังร้าง
พวกโยชิกินั้น เมื่อมีคนบอกวิธีในการหลบหนีที่ยอดเยี่ยมแบบนี้ มีหรือที่จะไม่ลอง
เมื่อพวกเขาได้สติขึ้น ก็ทำตามที่หญิงสาวปริศนาคนนั้นบอก โยชิกินึกอยากจะปกป้องฮิเดะก็พยายามตั้งสติให้มั่นคง
และนึกถึงฮิเดะและแล้ว
พวกมานาได้ปรากฏตัวขึ้น แต่ไม่ทันเสียแล้ว
ลำแสงนั้นก็เปล่งประกายขึ้นและมันก็กลายเป็นหอกเงินที่ตรงกลางด้ามเป็นสีเขียวมรกต ตัวหอกตกแต่งด้วยอัญมณีและปีกจำลอง
ส่วนของมาริลีนนั้นมันได้เป็นดาบใหญ่ที่ตรงกลางมีการไล่ระดับสีจนเหมือนเพลิงไฟที่กำลังแผดเผาความชั่วร้าย ส่วนของทวิกกิ้เป็นปืนคู่ที่ตัวปืนประดับด้วยทับทิมสีแดงสดใส พร้อมที่จะปะทะกับความมืดได้ทุกเมื่อ
“โอ้…น่าสนุกอีกแล้วสิ”เรเวนพูดติดตลก
แต่ตอนนี้ พวกเขานั้นพร้อมที่จะปะทะกันแล้ว การต่อสู้ครั้งแรกของโยชิกิได้เริ่มขึ้นแล้ว
อีกด้าน
สุกิโซได้ยินกระแสโทรจิตจากเรเวน เขาตกใจมากแต่ว่านั่นมันไม่ใช่ปัญหาของเขา เพราะว่าเขายังตามหาร่างของชายร่างเล็กไม่เจอเลย

ในโลกแห่งความฝัน
((อืก โอ๊ย…
!!!
ที่นี่ที่ไหน โยจัง มาริลีนจัง ทวิกกิ้จัง!!))
{{เรียกไปก็ไม่ได้อะไรหรอกนะ แถมจะมีแต่บั่นทอนพลังเวทย์อีก
คุณฮิเดโตะ คงจะแย่อยู่สิท่า }}เสียงของหญิงสาวปริศนาได้ดังขึ้น
ฮิเดะรู้สึกถึงความเป็นมิตรในตัวผู้หญิงคนนี้ เขาเลยขอร้องเธอว่า
((ช่วยด้วย แฟนของเราถูกลักพาตัวไป และเราถูกเพื่อนรุ่นน้องที่ผมสนิทด้วยตามมาขืนใจด้วย))
((งั้นเหรอ
ถ้าแบบนี้จะเอาไหมล่ะ พลังของฉันทั้งหมด
ตอนแรกว่าให้ยืมแต่ว่า ถ้าเป็นแบบนี้ฉันจะยกพลังของฉันให้นายไปเลยนะ))
((ทำไมล่ะ แล้วเธอจะเป็นอะไรหรือเปล่า))
((มันไม่จำเป็นสำหรับฉันอีกต่อไปแล้วล่ะ มาสิเดี๋ยวจะทำพิธีสืบทอดพลังให้))
เมื่อนั้นหญิงสาวก็ถอยห่างจากมือกีตาร์ไป3เมตร และเมื่อเธอได้ร่ายมนต์อะไรสักอย่าง ลำแสงสีเขียวอ่อนก็เปล่งประกายขึ้นมาล้อมรอบมือกีตาร์หนุ่มหวาน
มังกรแห่งวายุรุ่นบรรพกาลเอ๋ย จงรับฟังเสียงผู้ของชายผู้ที่จะสืบทอดพลังของผู้พิทักษ์แห่งวายุ
ผู้มีนามแห่งเทพธิดาแห่งความมืดเอ๋ย จงกล่าวความต้องการของเจ้ามาซะ
((ข้าพเจ้า มัตสึโมโต้ ฮิเดโตะ กำลังประสบปัญหาร้ายแรงเพราะคนที่ผมรักถูกลักพาตัวไป และ
ข้าพเจ้ากำลังถูกปองร้าย
หากมีอะไรที่จะช่วยเขาได้ โปรดมอบพลังให้ฉันด้วย ))
การทำสัญญาสมบูรณ์ ดิฉัน มาเรีย เอ็ดเวิร์ด จะมอบพลังของตนทั้งหมด ให้กับ
มัตสึโมโต้ ฮิเดโตะ ในฐานะเทพธิดาแห่งความมืดและผู้พิทักษ์แห่งวายุ
ขอให้โชคดีนะ ฮิเดโตะ!

ฮิเดะฟื้นขึ้น เขารู้สึกถึงพลังเวทย์ที่เต็มเปี่ยม และเมื่อสุกิโซได้เดินเข้ามา เขาก็ตั้งจิตให้มั่น เขาจะไม่กลัวมันอีกต่อไปแล้ว
จงตั้งใจและเปล่งเสียงออกมาให้สุดกำลัง!!
และก็…
“วินด์คัตเตอร์!!!”

ฮิเดะร่ายเวทย์อย่างสุดเสียง
และมันก็ได้ผล ใบมีดอากาศลอยออกมาเป็นจำนวนมากพุ่งเป้าไปที่มือกีตาร์ร่างสูง เมื่อสุกิโซหันไปเห็นเขาก็ใช้ขวานกวาดมันแต่ก็มีบางส่วนมาโดนตัวเขาจนมีเลือดออกมา
“ได้…เล่นแบบนี้เลยใช่ไหม
วิติเชิล สแปลช!!!”สุกิโซตวัดขวานเป็นเส้นตรงและมันก็สร้างลำแสงทำลายล้าง
และมันก็มุ่งไปที่ริมหน้าผาที่ๆฮิเดะเกาะอยู่ และแล้วมันก็ทำให้ฮิเดะร่วงลงไปข้างล่าง แต่ก็มีพุ่มไม้รับตัวเขาไว้
มือกีต้าร์หนุ่มเดินโซเซไปอย่างรวดเร็ว พยายามไม่ให้อดีตเพื่อนรุ่นน้องเจอตัวเขาและแล้ว เขาก็หมดสติอีกครั้ง

อีกด้านหนึ่ง
หลังจากฝ่าวงล้อมของพวกมานา โยชิกิก็เจอรถออฟโรดเข้าและก็สตาร์ทรถแล้วเร่งเครื่องเพื่อตามหาฮิเดะ
((ฮิเดะ…อดทนเอาไว้นะ!))

ใต้วิหารในหมู่บ้านแห่งหนึ่ง
มีเด็กชายหญิงกลุ่มหนึ่งกำลังคุยกันเรื่องมื้อเย็นอยู่ แล้วจู่ๆแคปซูลคริสตัลสีเขียวมรกตก็ได้เปล่งแสงขึ้น พวกเขารีบไปหานักบวชของหมู่บ้านทันที
“เด็กๆ ทำไมทำหน้าตาตื่นตกใจด้วย”หลวงพ่อได้กล่าวขึ้น
“แคปซูลนั่นมันเปล่งแสงแล้วค่ะ”
“ใช่ครับ/ค่ะ รีบเข้าไปดูเร็วครับ/ค่ะ”
พวกเขาก็ได้วิ่งเข้าไปในห้องใต้วิหารทันที
“แคปซูลนั่น!!
โอ้….”
จู่ๆนักบวชชราก็ได้ก้มลงต่อหน้าร่างของชายผมลอนเล็กน้อยสีบลอนด์ ร่างอันเปลือยเปล่าก็ถูกห่อหุ้มด้วยกิโมโนสีม่วงอ่อนและผ้าคลุมไหล่สีขาวแต่งลูกไม้สีเดียวกัน
“ท่าน…ท่านได้ตื่นขึ้นจากการหลับใหลแล้วสินะครับ
ท่านเทพธิดาแห่งแสง ผู้พิทักษ์แห่งวายุ
ท่านซาวาดะ ไทจิ”

จบตอน