Rose of Pain EP.8

Stab me in the back

“อืก! ที่นี่ที่ไหนเนี่ย แล้วทำไมพวกเรา
มาริลีน ทวิกกิ้ แล้วฮิเดะล่ะ!”
ทันทีที่มือกลองหนุ่มได้สติ เขาก็รีบปลูกชายผมสีส้มแดงทันที แต่ชายในชุดผ้าคลุมสีดำก็ได้ปรากฏตัวขึ้น และได้กล่าวกับเขาไว้ว่า
“ไม่รู้สินะ
ผมชื่อเรเวน เป็นผู้พิทักษ์แห่งวารี ส่วนนี้คือมังกรแห่งวารี โทชิ มังกรแห่งปฐพี มานา ผู้พิทักษ์แห่งปฐพี เก็ต และผู้พิทักษ์แห่งความตาย เจ”
“นาย..”โยชิกิพูดขึ้น นํ้าเสียงของเขาเต็มไปด้วยความโกรธ”ฮิเดะหายไปไหน แล้วทำไมโทชิถึงได้มาอยู่กับคนซาดิสม์แบบพวกนายล่ะ!!”
“นายทำอะไรเจ้าแมงมุมน้อย!! อย่าบอกนะว่าแก แกจะฆ่าเขาอย่างงั้นเหรอ”มาริลีนตะโกนออกมา เขาโมโหมากที่เรเวนได้แยกมือกีต้าร์ร่างเล็กไป

อีกด้าน
รถยนต์ของสุกิโซได้หยุดอยู่ที่ป่าละเมาะที่ลับสายตาคน มือกีตาร์ร่างสูงได้ถอดแจ๊กเก็ตหนังและปลดเข็มขัดออก หมายจะทำบางอย่างกับชายร่างเล็กที่อยู่เบาะหลัง
((หากคนที่มีความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งกับผู้พิทักษ์แห่งวายุไม่ใช่มังกรแห่งวายุ พันธะจะถูกทำลายและถือโอกาสนี้จัดการเขาซะ!!))
แต่ไม่ทันได้ทำอะไร มือกีตาร์หน้าหวานก็เปิดประตูรถแล้วก็วิ่งหนีเอาตัวรอดทันที โดยเขาหวังว่าจะไปตามหาโยชิกิให้เร็วที่สุด เท่าที่จะทำได้
“ผมน่ะ อิจฉาคนอย่างคุณโยชิกิที่มีโอกาสได้ใกล้ชิดกับพี่
แต่ว่า หมอนั่นมันโง่ ที่ไม่ยอมมีความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งกับพี่ วันนี้ผมจะลงโทษพี่
ที่ไปหลงรักคนขึ้ขลาดแบบเขา”
“ห..หยุดนะ สุกิจัง นายกำลังโดนล้างสมองอยู่นะ!!
*ฮืก*ขอร้องล่ะ…ปล่อยเราไป”
ฮิเดะวิ่งไปที่สะพานและได้ลัดเข้าไปในป่าที่อยู่ติดกัน ระหว่างทางนั้นก็ไม่ผู้คนสัญจรไปมาเลย แต่เขาก็ได้วิ่งจนถึงต้นไม้ใหญ่ และก็ได้ปีนขึ้นไปบนนั้นเพื่อหลบซ่อนไม่ให้มักเน่ปีศาจเห็นตัวเขา และก็ได้ฉีกชายกระโปรงวางไว้ที่ต้นไม้ต้นอื่นๆ เพื่อหลอกสุกิโซ
“ผมรู้นะว่าพี่อยู่บนนั้น อย่าซ่อนหาสิ มันจะไม่สนุกเอานะ หรือว่า…”
ทันทีที่มือกีต้าร์ร่างสูงเสกขวานสีม่วงเข้มออกมา ฮิเดะก็รู้สึกถึงความเย็นที่เข้ามาอย่างฉับพลัน ไอเย็นนั้นก็ทำให้ใบไม้นั้นค่อยๆร่วงลงอย่างช้าๆ และมือกีตาร์ร่างเล็กก็พยายามปีนไปถึงมุมอับสายตา
((โยจังช่วยด้วย!))
“โอ้!”สุกิโซแสยะยิ้มด้วยความท้าทาย”พี่กล้าทำอย่างนี้เลยใช่ไหม ได้”
เมื่อชายร่างสูงเอาขวานผ่าอากาศ ต้นไม้น้อยใหญ่ก็ได้ล้มลงไปกับพื้นดินและชายร่างเล็กก็ร่วงลงมาตกลงใกล้ๆกับริมหน้าผา เขากำลังจะหมดสติในอีกไม่ช้านี้ ในใจก็ภาวนาให้พวกโยชิกิมาช่วยเขาให้เร็วที่สุด
“โย..จัง…ช่วย..ฉัน..ด้วย..อืก..!?”และฮิเดะก็หมดสติไป

อีกด้านหนึ่ง
หลังจากที่ทั้งสามถูกรุมซ้อม เรเวนก็ไม่รีรอที่จะอธิบายเรื่องราวของพวกเขาทันที
“พวกเราก็คือ”มังกร”ที่สูงส่ง ลํ้าค่าที่พระเจ้าได้สร้างขึ้น แต่ว่า
ไอ้พวกมนุษย์สามานย์ตํ่าช้ากลับทรยศพระเจ้า โดยการทำสิ่งโสโครกอย่างสงครามหรือมลทิน
พวกเราจะทำให้โลกกลับไปเป็นเหมือนสมัยอดัมและอีฟ และพวกแกจะต้องตาย…”
กริ่ง!!
เสียงโทรศัพท์ได้ดังขึ้น มานาก็ได้รับสายและเป็นสุกิโซที่โทรมา
“ไงสุกิโซ เป็นไงบ้าง”
((ให้ตายเถอะ พี่เขาหนีไปจนได้ แต่ก็ไม่ไกลมากหรอกมานาจัง))
โยชิกิเริ่มกังวล มาริลีนและทวิกกี้คอยคุมสติให้โยชิกิสงบ
((ฮิเดะ กลับมาให้ได้นะ…))

จบตอน