ป้ายกำกับ: Loudness

Tears
ฮิเดะมองไปที่กลีบดอกซากุระที่โปรยไปกับสายลม เขาปล่อยตัวให้สบายและมองมันด้วยความตื่นเต้น แต่ชั่วพริบตานั้น มือกีต้าร์ผมสีชมพูก็เห็นอะไรบางอย่างอยู่ที่หลังของเขา
ปีกสีดำได้ปรากฏอยู่ที่หลังของเขา และมันได้สยายปีกอันแสนงดงามของมัน ทันใดนั้น เขาก็ลอยขึ้นและขนนกสีดำได้ร่วงโรยไปปะปนกับกลีบดอกซากุระ
07:20น.
ฮิเดะตื่นขึ้นหลังจากที่หลับไปตั้งแต่คืนนั้น เขาบิดตัวไปมาแล้วก็ลุกขึ้นนั่งบนเตียง พลางนึกถึงฝันเมื่อสักครู่นี้ มันคืออะไรกันแน่.
เขาเดินไปที่ห้องอาหารเพื่อไปหามาริลินและเขาก็พบฟรอนต์แมนผมสีแดงเพลิงกับมือกีตาร์ผมดำขลับอยู่ตอนนี้พวกเขาก็ได้กินแซนวิชกับชาหอมๆเป็นที่เรียบร้อยแล้ว และพวกเขาก็ให้แฮชบราวน์กับโกโก้กับมือกีตาร์ผมสีชมพูแสบตา
“ฮิเดโตะ..”มาริลีนถามขึ้น ด้วยความสงสัย.
“มีอะไรจ๊ะ มาริลีนจัง”
“ฉัน…สงสัยเรื่องของนายว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่”
“อ๋อ!โยจังคงบอกนายแล้วสิ..”
“ไม่ ฉันหมายถึง..
วันที่2 พฤษภาคม น่ะ”
ความเงียบงันก็ได้เกิดขึ้นโดยไม่ได้ตั้งตัว ฮิเดะทำตาโตก่อนที่จะหันหน้ากลับไป
“ข..ขอโทษ
ฉันรู้… นายฟื้นขึ้นมาจากโลงโง่ๆมาเมื่อคืนแถมมาอยู่ที่แอลเอโดยไม่รู้ตัวอีก เฮ้อ…”
“ทวิกกี้จัง นายมองกระจกนั้นทำไมล่ะจ๊ะ”
“เอ่อ…คือฉันน่ะ เห็นอะไรบางอย่างน่ะ!
มันดูขยะแขยงกว่าไอ้พวกคลั่งศาสนาอีก”
ทั้งสามก็มองเห็นภาพนั้น มันเป็นภาพคนกลุ่มหนึ่งได้ต่อสู้กับคนอื่นกลุ่มหนึ่ง หญิงสาวคนหนึ่งก็ได้พยายามร่ายเวทย์ แต่ชายคนหนึ่งได้ถือคาตานะหมายจะฟันเธอ ทว่าหญิงสาวอีกคนหนึ่งก็ได้มารับไว้และใช้เวทย์บล็อกการโจมตีอย่างสวยงาม แต่แล้วชายที่ถือหนังสือได้หยิบคาตานะมาแทงหญิงสาวคนนั้นซํ้าๆ
มือกีต้าร์ผมสีชมพูลงไปกองกับพื้นและกรีดร้อง มาริลีนและทวิกกี้หน้าซีดเผือด มันคืออะไรกันแน่ นี่มันความฝันเหรอ หรือยังไงกันแน่!
“ฮิเดะ, เกิดอะไรขึ้นกับนายน่ะ คุณแมนสัน คุณรามิเรซทำไมทำหน้าซีดขนาดนั้นล่ะ”โยชิกิวิ่งลงมาดูคนทั้งสาม
“เอิ่ม..แค่แมลงสาบบินผ่านน่ะ โยชิกิ”
“อ๋อ… แล้วขนมปังปิ้งกับกาแฟล่ะ”
“อยู่ที่ครัวน่ะ”
“ขอบใจ”

โตเกียว 7:50น.
“มานา โทรศัพท์เข้าน่ะ!!!
มานา ตื่นโว้ย, ตื่นๆๆ!!”
ร่างของชายผมสั้นสีทองได้หลับอยู่บนเตียงผ้าซาตินสีแดง แต่ว่าเวลาฝันดีก็หมดลงเพราะเก็ตคามุย เพื่อนรักของเขานั้นได้ปลุกเขา
“ปลุกทำผีอะไร เก็ต ฉันกำลังจะได้เห็นฉากมันส์ๆแล้ว!”
“หรือจะให้เอาภาพตอนนอนไปเผยแพร่ล่ะ”
มานานิ่งทันที และก็ได้ถามเพื่อนของเขาทันที
“มีอะไรเหรอเก็ต ถึงได้ปลุกฉันเนี่ย”
“ก็..มีคนมาขอให้ฉันกับนายมาน่ะสิ”
“โอเค”
จากนั้น 8:25 น.
ชายหนุ่มผมบ็อบสีบลอนด์ แต่งเมคอัพสีขาว-นํ้าเงิน ชุดโลลิต้าสีนํ้าเงิน ส่วนชายหนุ่มผมยาวสีดำ แต่งหน้าสไตล์โกธิค สวมชุดแฟนตาซี ทั้งคู่สวมรองเท้าผ้าใบคอนเวิร์สเดินไปที่ไหนสักแห่งที่ชายคนที่ติดต่อขอพบพวกเขา”เป็นการด่วน”
เมื่อพวกเขามาถึงที่สถานีวิทยุร้าง ชายคนนั้นก็ปรากฏตัวและนั่นคือ เรเวนนั่นเอง

เขายิ้มและได้ผายมือให้โทชิเดินเข้ามาร่วมวงสนทนา จากนั้นการสนทนาก็ได้เริ่มต้นขึ้น ท่ามกลางฝนที่ตกผิดฤดู

“ผมชื่อเรเวนครับเป็นผู้พิทักษ์ ส่นคนๆนี้ชื่อโทชิ เป็นมังกรแห่งวารี พวกคุณชื่อมานากับเก็ต คามุยใช่ไหม”

“ครับ”

“ผมต้องการความช่วยเหลือจากพวกคุณ

ในการปราบพวกของฮายาชิ โยชิกิ ไม่สิ พวกมังกรแห่งวายุ

พวกนั้นต้องการจะยึดครองโลก ตามที่ลูกแก้วของต้นตระกูลผมได้บอกเอาไว้ครับ”

สนามบินที่โยโกสุกะ 19:00น.

หลังจากที่ทั้งสี่ได้ลงจากเครื่องบิน พวกเขาก็ได้ไปที่โรงแรมก่อน มาริลีนกับทวิกกี้อยู่ห้องที่เห็นวิวได้ทั้งเมือง ส่วนโยชิกิและฮิเดะอยู่ห้องที่อยู่ติดกัน

ตอนนี้พวกเขาได้รวมตัวอยู่ที่ห้องของโยชิกิ เพื่อวางแผนไปที่หลุมศพของฮิเดะและเดินทางไปตามหาใครก็ตามที่รู้เรื่องนี้และการรับมือกับพวกของโทชิที่จะมาโจมตีได้ทุกเมื่อที่พวกเขาประมาท

แต่ทว่านกตัวหนึ่งได้บินออกไป และมันได้วาร์ปไปหาเรเวน

“เป็นแผนที่ฉลาดดีนี่นา แต่ไม่มีการป้องกันแผนรั่วเลย เอาล่ะ นี่คงจะกลายเป็นงานง่ายแล้วล่ะ

ทุกคนครับ พรุ่งนี้ไปหลุมศพของฮิเดะที่โยโกสุกะกัน

ไปทำให้พวกนั้นตกใจเล่นๆกันเถอะ”

จบตอน