Break the Darkness
ในสถานที่ๆคุ้นเคย
บนเตียงที่บ้านของโยชิกิ เขานอนอยู่บนนั้นแต่ว่าเขารู้สึกว่า
ตัวของเขานั้นเปลือยเปล่าและที่น่าตกใจคือมีชายหนุ่มสองคน
มานอนอยู่ข้างๆเขา และใบหน้าของพวกเขา
มันคุ้นๆเหมือนเคยเห็นพวกเขาจากที่ไหนมาก่อน
โยชิกิสะดุ้งตื่นขึ้น สงสัยเพลียมากเกินไปก็เลยสลบไป แต่ที่ทำให้เขาตกใจนั่นก็เพราะว่าเขานั้นมานอนอยู่ในห้องนอน ทั้งๆที่ก่อนหน้านั้น เขายังอยู่ระหว่างห้องโถงอยู่เลย
เขาเดินลงไปที่ห้องนั่งเล่นอีกครั้ง และคราวนี้ไฟที่ห้องก็กลับมาสว่างเหมือนเดิมแต่ว่าก็มีเสียงเพลงร็อคของวงKISSดังกระหึ่มจากเครื่องเล่นเทป และมือกลองหนุ่มก็ถึงกับหน้าซีดเผือดทันที
ชายหนุ่มร่างเล็กกำลังนั่งอ่านนิตยสารแฟชั่นผู้หญิงอยู่ เขานั้นมีใบหน้าที่เรียวสวยงาม ผมยาวประบ่าสีชมพู-ดำ ดวงตาสีน้ำตาลประกายแวววาว สวมชุดที่ดูทันสมัยแต่เรียบร้อย และเมื่อเขาหันหน้าไปทางที่โยชิกิยืนอยู่ เขาก็ยิ้มและวิ่งเข้าไปหาโยชิกิทันที
“โยจัง ดีใจจังที่โยจังยังโอเคดี….”
“นายเป็นใคร!”
ชายปริศนาชะงักทันที เขาตกใจที่โยชิกิพูดใส่เขาแบบนั้น
“จำฉันไม่ได้เหรอ…นาย…โยจัง นายจำฉันไม่ได้แล้วเหรอ..ฉันเอง ฮิเดะไง นาย…”
“ออกไป..”
“แต่ว่า ฉันกลัว..”
“ฉัน
“ฉันบอกว่าให้นายออกไป!!”
“นายจำแผลที่หน้าอกฉันได้ไหม ตอนRose & Blood ทัวร์ ที่ฉันอาลาวาดพังของในห้องไปตั้งหลายอย่างน่ะ!”
★★★★★
วันที่ 7 พฤศจิกายน 2532
ทันทีที่ฝ่ามือของฮิเดะลงไปใบหน้าของโยชิกิอย่างรุนเเรง เขาก็ร้องไห้ด้วยความโกรธทันที
“ฉันรักนายมากกว่าพี่น้องนี้ มันผิดตรงไหนล่ะ!”
“ไอ้คำนั้นแหละที่ฉันเป็นห่วง ฮิเดะจัง
ฉันเป็นผู้ชาย นายก็เป็นผู้ชาย เรารักกันแบบนี้ไม่ได้!”
โยชิกิพูดด้วยความโมโห เขาพลักฮิเดะอย่างแรงจนร่างของเขาไปชนกับเตียง
“ฮืก…นายมันสารเลว ฮือ สารเลวที่สุด นาย…โยชิกิ ไอ้คนทรยศ อ๊ากกก!!!!”ฮิเดะกรีดร้อง เขาควบคุมความโกรธไม่อยู่แล้ว
และเขาซัดแจกันใส่ระเบียงห้องจนแตกแล้วชายหนุ่มผมสีทองก็ยังคงโยนของใส่อย่างบ้าคลั่ง โยชิกิถึงกับตกใจทันทีและฮิเดะก็ล้มลงไปกองกับพื้นหลังจากที่เขาซัดทีวีลงหน้าต่างแล้วมีชิ้นส่วนของมันบาดเขา
“ฮิเดะจัง…ฉัน…”
“ทีวีนั้นมันบาดหน้าอกฉัน ฮืก.. เอากล่องปฐมพยาบาลมาด้วย เราจะไม่พูดถึงเรื่องนี้อีกแล้วล่ะ…”
แล้วฮิเดะก็ไปนอนอยู่บนเตียง ใบหน้าของเขานั้นเต็มไปด้วยน้ำตา และโยชิกิก็จากไป
✩✩✩✩✩
ปัจจุบัน
“มันก็เป็นแบบนี้แหละ”ฮิเดะพูดจบ เขาก็ถอดเสื้อออก เผยให้เห็นแผลเป็นที่หน้าอก
“ฉันไม่สนอะไรทั้งนั้นแหละ นายออกไปได้แล….”
“ไม่ได้นะ โยจัง ถ้าโยจังมีกำไลนั่น นั่นคือเหตุผลที่ฉันอยู่นี่นะ แต่ฉันก็ไม่รู้อยู่ดีว่าทำไม”
“…..”โยชิกิเงียบทันทีที่ชายผมสีชมพูพูดถึงกำไล
โยชิกิชำเลืองมองกำไลเงินอันนั้นทีอยู่บนข้อมือของฮิเดะ มันเหมือนที่ผู้หญิงคนนั้นให้เขาเป๊ะ สีเงินมีเพชรสีชมพูและอำพันล้อมรอบ คริสตัลที่สตาร์ฟแมงมุมสีดำและมีไหมสีชมพูล้อม
“เรื่องมันมีอยู่ว่ามีชายหญิงคู่หนึ่งตกเขาตายแล้วมีแมงมุมสองตัวมากัดพวกเขา จากนั้นมีหมอคุณไสยมาเจอพวกมันเข้า เลยเอาพวกมันไปสตาร์ฟในคริสตัลไหมสีชมพูไว้จ๊ะ ใครก็ตามที่ใส่กำไลคู่กับคนที่รักพวกเขาจะสามารถสื่อสารถึงกันได้ทุกอย่าง แม้แต่ความตายก็ไม่สามารถทำลายได้”ฮิเดะอธิบายเรื่องกำไลให้โยชิกิ
“งั้นเหรอ..ถ้างั้น นายพื้นคืนชีพมา..เพราะสิ่งนี้สินะ”โยชิกิถามฮิเดะทันที ในหัวของเขาเต็มไปด้วยความสงสัย
“แค่ส่วนหนึ่งจ๊ะ ที่เหลือเพราะว่า
มันเป็นภารกิจของฉัน ที่ปกป้องโยจัง ฟังดูเหมือนผีผู้ปกป้องสินะ แต่ว่ามันไม่ใช่จ๊ะ เดี๋ยวฉันจะอธิบายให้โยจังฟังนะ”
“เดี๋ยวก่อน!”
“?”
ทันใดนั้น เสียงออดที่หน้าประตูบ้านก็ได้ดังขึ้น โยชิกิจึงบอกฮิเดะว่า
“นายรีบไปซ่อนเร็วเข้า ถ้าให้ดีนะ หลบทางห้องครัวแล้วเข้าไปในรถดีกว่า”
“จ๊ะ”ฮิเดะตอบรับ และก็เดินไปตามที่โยชิกิบอก
มือกลองหนุ่มเดินไปที่ประตูใหญ่ทันทีเขาเปิดประตู ร่างของคนที่ไม่คิดว่าจะมาก็ได้ปรากฏตัวขึ้น
“ท..โทชิ!”
“ตกใจใช่ไหมล่ะ ฉันก็แค่ มาเยี่ยมเยือนชะหน่อย”
โทชิเดินเข้าไปในบ้าน ซึ่งโยชิกิก็ไม่ว่าอะไรอยู่แล้ว เขาก็เดินไปที่ห้องครัวเพื่อที่จะไปเอาเบียร์มาดื่ม แต่ว่าเขานั้นกลับสะดุดตากับใครบางคนเขา ซึ่งเขาคนนั้นมันช่างคุ้นเคยเป็นอย่างมาก
“!!!”
“ตายแล้ว ขอโทษนะที่เสียมารยาท หวา! โทชิจังนี่!!”ฮิเดะขอโทษชายร่างเล็กที่ทำให้เขานั้นตกใจ
“….”โทชิเงียบไปสักครู่”ฮิเดะ…นั่นนายเหรอ..”
“….”มือกีตาร์หนุ่มยืนนิ่ง
“นายโกหกฉัน…ว่านายตายแล้ว แต่นายยังสบายดีและ..”โทชิพูดด้วยความโกรธ พร้อมกับหยิบมีดแหลมคม หมายจะแทงมือกีตาร์ผู้ที่ยืนอยู่ตรงหน้า
“ไม่ใช่นะ โทชิจัง ฉันอธิบายได้ว่า..”
“ตายซะ!!!”
ฮิเดะวิ่งหนีด้วยความกลัวสุดขีด เสียงกรีดร้องของชายผมสีชมพูแทบจะปลุกสติของนักร้องหนุ่มไม่ได้เลย และแล้วฮิเดะก็ล้มลงเพราะสะดุดขาตัวเอง
“โยจัง ช่วยฉันด้วย!!!!”
Jaksana Comics 